تبلیغات
تجارب آموزشی و فنون معلمی

پرورش هوش اخلاقی در کودکان

تاریخ:سه شنبه 5 فروردین 1393-09:40 ب.ظ

پرسش: چگونه می توانم هوش اخلاقی کودکم را تقویت کنم؟

پرورش هوش اخلاقی

 

هوش اخلاقی موضوع تقریبا جدیدی است. همان طور که هوش هیجانی و هوش شناختی با یکدیگر فرق دارد،  هوش اخلاقی هم یک هوش کاملا مجزاست.  مفهوم اصلی هوش اخلاقی این است که ما بتوانیم درست را از نادرست تشخیص دهیم؛ یعنی اعتقادات محکم اخلاقی داشته باشیم و بر اساس این اعتقادات عمل کنیم. خوشبختانه هوش اخلاقی را می توان یاد گرفت.......


ادامه مطلب


داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

تشویق به استقلال

تاریخ:جمعه 9 اسفند 1392-10:13 ب.ظ

تشویق به استقلال

بیشتر کتابهای پرورش کودک به می گویند که یکی از مهم ترین اهداف ما به عنوان والد این است که به بچه ها یمان کمک کنیم از ماجدا شوند،  به آن ها کمک کنیم طوری مستقل شوند که روزی بتوانند بدون حضور ما عمل  کنند . ما اصرارداریم که فرزندمان را به عنوان نسخه ی کوچکی ازخودمان یا امتدادی از خودمان  در نظر نگیریم ، بلکه به عنوان انسانی بی همتا با خلق و خویی متفاوت،سلایقی متفاوت،احساساتی متفاوت،خواسته هایی متفاوت و رویاها یی متفاوت ببینیم. با این حا ل، چطور ما به فرزندانمان کمک می کنیم جدا و مستقل شوند ؟ با اجازه دادن به آنها که کارهایی رابرای خودشان انجام دهند ، بااجازه دادن به آنها که بامشکلاتشان کشمکش کنند و بااجازه دادن به آنها که از اشتباهات خودشان بیاموزند.

حرف زدن ازعمل کردن راحت تر است .من می توانم اولین فرزندم رابه یاد بیاورم که برای بستن بندکفشش تقلا می کرد و من صبورانه حدود ده دقیقه او را تماشا می کردم و سپس خم می شدم تا این کار را برای او انجام دهم .

همین که دخترم میگفت بادوستش دعواکرده است، من به سرعت پند واندرز را شروع می کردم .

 و چطور می توانستم به بچه هایم اجازه دهم اشتباه کنند و از شکست رنج ببرند در حالی که تنها کاری که می بایست انجام می دادند این بود که از همان ابتدا به من گوش دهند؟

 ممکن است فکر کنید: "در کمک به بچه ها که بند کفش شان را ببندند ، یا چطور عدم توافق با دوستشان را برطرف کنند ،یا مراقب باشیم که اشتباه نکنند، چه مشکلی وجود دارد؟ به علاوه ،بچه ها جوان تر و کم تجربه تر هستند . آنها به راستی به بزرگ سالان اطرافشان متکی هستند."

مشکل اینجاست که وقتی شخصی پیوسته به دیگری متکی باشد، احساسات معینی به وجود می آید. وقتی اشخاص در موقعیت های وابستگی قرار می گیرند، همراه با مقدار کمی از قدر دانی، به طور معمول احساس فزاینده ای از درماندگی ،بی ارزشی، آزردگی، ناکامی و خشم را تجربه می کنند.این واقعیت ناخوشایند می تواند تعارضی برای ما به عنوان والد به وجود آورد. از یک طرف، بچه هایمان به وضوح به ما وابسته هستند و به دلیل جوانی وبی تجربگی شان، آنچه باید برای شان انجام دهیم، به آن ها بگوییم وبه آن ها نشان دهیم، بسیار زیاد است. از طرف دیگر، حقیقت وابستگی شان می تواند به دشمنی وخصومت منجر شود. آیا راه هایی وجود دارد که احساس وابستگی بچه هایمان را به حداقل برسانیم؟ آیا راه هایی وجود دارد که به آن ها کمک کنیم انسان های  مسئولی شوند که بتوانند روی پای خودشان بایستند؟خوشبختانه فرصت های  مختلفی برای اینکه استقلال بچه هایمان  را تشویق کنیم، هرروز خودشان را نشان می دهند.

در اینجا مهارت های خاصی مطرح می شود که می تواند به بچه ها کمک کند به جای ما، به خودشان متکی باشند.

 

برای تشویق استقلال

1.به بچه ها اجازه ی انتخاب بدهید.

2.به تلاش های بچه احترام بگذارید.

3.زیاد سوال نکنید.

4.درپاسخ دادن به سوالات عجله به خرج ندهید.

5.بچه هارا تشویق کنید از امکانات بیرون از خانه استفاده کنند.

6.امید را ناامید نکنید.

 

برگرفته از: کتاب چگونه با کودکم صحبت کنم که گوش کند وچگونه گوش کنم که کودکم صحبت کند.

ترجمه از شمس الدین حسینی ، الهام آرام نیا




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

بررسی نقش والدین درپیشرفت تحصیلی دانش آموزان

تاریخ:دوشنبه 21 بهمن 1392-05:43 ق.ظ

آموزش مهارت های تقویت فکر و حافظه و مدیریت زمان نیز نقش قابل توجهی دراین میان ایفا می کند، زیرا درحال حاضر حجم مطالب و تکالیف افزایش یافته وچنانچه بتوان به دانش آموز یاد داد که چگونه زمان بندی کند تا به تکالیف خود برسد و درضمن با علاقه مطالعه کند نتایج به مراتب مطلوب ترخواهد بود.

 

اما بسیاری از والدین خواهان این هستند که بدانند چگونه می توانند موثرترین نقش را در این کار داشته باشند تا دانش آموزانشان موفق تر باشند....


ادامه مطلب


داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

جمع اعداد یک رقمی با حاصل دو رقم در پایه ی اول

تاریخ:دوشنبه 7 بهمن 1392-06:13 ب.ظ

در پاسخ والدین محترم که جمع اعداد با حاصل دو رقمی را خواسته بودند:

آموزش این نوع جمع ها را با ابزار های متفاوت با هم از نظر می گذرانیم :

برای مثال :                     =8+6

1-تدریس با ابزار انگشتان

فرزند شما عدد 6 را به صورت (1و5) عدد 7 را به صورت (2و5)و عدد 8 را به صورت (3و5) و عدد 9 را به صورت (4و5) آموخته است

برای اینکه فرزندتان را برای فراگرفتن بهتر این نوع جمع ها آماده کنید باید عدد 5 را به عنوان مبنا در ذهن مجرد خود نگه داری کند به فرزندتان بگویید عدد 6 را با انگشتان دست نشان دهد وقتی نشان داد به او بگویید می خواهیم طور دیگر عمل کنیم وقتی عدد 6 را می خواهیم نشان دهیم می توانیم 5 آن را روی دوشمان (شانه-منظور ذهن مجرد)بگذاریم و یک آن را به انگشت نشان دهیم این کار را می توانیم به صورت مجسم و با چینه ها عملا نشان دهیم.

چینه ی 5 تایی را روی شانه خود بگذارید و چینه ی دیگر را به طرف آن ببرید بنابراین وقتی انگشت دست را به طرف شانه می برید یعنی 1 انگشت و 5 روی شانه می شود عدد 6.

این تمرین را برای عددهای 7و8و9 نیز انجام دهید از فرزندتان بخواهید این کار را چند بار انجام دهد مثلا دو انگشت به طرف شانه ببرید و بگویید هفت ، همینطور 3 انگشت به طرف شانه ببرید و بگویید هشت و 4انگشت به طرف شانه ببرید و بگویید 9 وقتی مطمئن شدید یاد گرفته جمع دو رقمی را تمرین کنید.

به فرزندتان بگویید با یک دست عدد 6 را نشان دهد و با دست دیگر عدد 8 را نشان دهد او 3 انگشت خود را به طرف شانه میبرد و یک انگشت از دست دیگرش حالا از او بخواهید انگشتان دست خود را انتقال دهد او یک و 3 را انتقال داده،می شود 4 بگویید پس 5تا روی این شانه داریم و 5تا هم روی آن شانه می شود 10 (1 دسته 10تایی) و 4تا هم انگشتان دست که جمعا می شود 14

2-تدریس با چوب خط

از فرزندتان بخواهید عدد 6 را با چوب خط نشان دهد و سپس عدد 8 را نیز با چوب خط نشان دهد 3تا چوب خط عدد 8 را کنار 1 چوب خط عدد 6 بکشد حالا 2تا چوب خط کامل دارند ، می شود 10 (یک دسته 10تایی) با 4تا چوب خط دیگر می شود 14

 

3-تدریس با محور اعداد

فرزندتان 6 واحد را از نقطه صفر روی محور می شمارد و به عدد 6 که رسید یک کمان میزند سپس به دنبال آن 8 واحد می شمارد و به عدد 14 میرسد و یک کمان دیگر میزند عدد 14 پاسخ جمع می باشد

 

4-رنگ آمیزی با میله های 10تایی

2 میله 10تایی در دفتر می کشیم و از او می خواهیم با مداد رنگی 6 خانه ی میله 10تایی را رنگ کند به دنبال آن 8 خانه را با رنگ دیگری رنگ کند فرزند شما 4 خانه ی میله اول را رنگ کرده و 4 خانه نیز از میله دوم رنگ میکند

قسمت های رنگ شده یک میله 10تایی و 4 یکی می باشد که می شود 14




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

چند توصیه مهم به والدین دانش آموزان

تاریخ:سه شنبه 17 دی 1392-02:47 ب.ظ

 

۱- عدم انجام تکلیف مدرسه را شخصی نگیرید

وقتی کودکان تکالیفشان را انجام نمی دهند برخی والدین آن را شخصی تلقی کرده و به شدت عصبانی و ناراحت می شوند،در حالی که اصلا چنین نیست .کودک مایل نیست این کار را بکند و برای آن دلایل مختلفی دارد نه این که از شما خوشش نمی آید یا با شما لج بازی می کند؛ لجبازی حاصل کشمکش های زیاد و طولانی والدین در اثر شیوه تربیتی نادرست و در تعامل والدین با کودک بوجود می آید.بنابراین والدینی که معتقد به لجبازی فرزندشان هستند به سابقه ارتباط خود با فرزندتان حتی قبل از سنین مدرسه نگاه کنند.

 

۲- مدت زمان لازم برای انجام تکالیف توسط فرزندتان را بشناسید

 

مهمترین مطلبی که والدین باید بدانند مدت زمان مفیدی است که برای انجام تکالیف لازم است. این زمان برای سنین مختلف و بسته به شرایط دانش آموز متفاوت است. والدین هم باید شرایط سنی کودک را در نظر داشته باشند بطوری که کودکان و دانش آموزان پایه‌های ابتدایی را مدت زمان زیادی وادار به انجام تکالیف نکنند و هم شرایط دیگر مربوط به دانش آموز را.


صاحبنظران تعلیم و تربیت مدت زمات لازم برای انجام تکالیف را برای بچه‌های کودکستان تا پایه دوم ابتدایی
۱۰ تا ۲۰ دقیقه در هر روز و برای پایه‌های بعدی دوره ابتدایی ۳۰ تا ۶۰
دقیقه پیشنهاد کرده‌اند بنابراین والدین نباید جهت یادگیری بهتر دانش آموز و با این تصور که هر چه زمان بیشتری صرف مطالعه دانش آموز شود یادگیری او نیز بیشتر خواهد شد مدت زیادی کودک خود را وادار به درس خواندن کنند. مسلما کودک در این مدت زمان اضافی به کارهای دیگری مثل خیالبافی‌های ذهنی مشغول می‌شود. به همین خاطر امام علی (علیه السلام) می فرمایند: فرصت ها می همچون ابرها در گذرند.


 

۳- به روش انجام تکالیف توسط فرزندتان دقت کنید

 

هر کودکی ممکن است تفاوتهایی در روش انجام تکالیف خود داشته باشد. قبل از اینکه روش خاصی را به آنها القا کنید یا بخواهید آنها را کمک و راهنمایی کنید به روش آنها توجه کنید. ببینید در چه مدت زمان بدون کمک شما می‌تواند تکالیفش را انجام دهد؟ چه اشکالاتی دارد؟ آیا خیالبافی در حین انجام تکالیف دارد؟ آیا مرتباً جای خود را عوض می‌کند؟ آیا در حین انجام تکالیف به کارهای دیگری هم می‌پردازد؟ یا اینکه حواس او به انجام تکالیفش است؟ پاسخ به این سوالها به شما کمک می‌کند.


 

-4 کودک را تشویق زبانی کنید
نمی توان کودک را وادار به انجام تکالیف مدرسه کرد اما از آن جایی که نوشتن تکالیف ضروری است والدین با آگاهی و صبر پیشه کردن می توانند این را از کودک خود بخواهند.آنها می توانند با تمجیدهای کلامی به او برای انجام این کار انگیزه کافی بدهند
چقدر کلمات را خوب روی خط نوشت حالا دیگه می تونی حروف را به اندزه مناسبش بنویسی، آفرین، خوشحال می شم می بینم که تکلیفتو مرتب و تمیز می نویسی.


-5  به کودک امکان انتخاب بدهید
بهتر است کودک بداند بعد از آمدن از مدرسه چه بکند . اگر مایل است اول تلویزیون ببینید و بعد به تکالیف خود بپردازد این را تعیین کنید و با هم به توافق برسید یا این که بهتر است بداند که از او انتظار می رود بعد از یک چرت کوتاه باید شروع به انجام تکالیفش کند.

وقتی به بچه ها امکان انتخاب داده می شود، بهتر عمل می کنند ، چرا که احساس می کنندکنترل بیشتری بر زندگی خود دارند. بهتر است انتخاب های محدود به فرزند خود پیشنهاد کنید. او در معرض انتخاب بین انجام و عدم انجام تکلیف مدرسه نیست ولی می تواند در مورد زمان آن دست به انتخاب بزند اول بازی بعد تکلیف مدرسه
یا تکلیف مدرسه بعد خوردن خوراکی و تماشای تلویزیون، به تدریج کودک می فهمد هدف انجام کار است.

 

 -6 مسئولیت انجام تکالیف و وظیفه شناسی در این مورد را به او واگذار کنید
برخی از والدین خود را مسئول کامل انجام تکالیف می‌کنند. به صورتی که در مدت انجام تکالیف بالای سر دانش آموز حضور دارند، زمان شروع انجام تکالیف را تعیین می‌کنند و راهنماییهای زائدی ارائه می‌کنند. هر چند لازم است والدین بویژه در سالهای اول دبستان و آمادگی با نظارت خود برنامه‌ریزی و مسئولیت پذیری را به کودک خود آموزش دهند. اما برخی از والدین به اشتباه این مسئولیت را خود بر عهده می‌گیرند بنابراین نمی‌توانند احساس مسئولیت در قبال انجام تکالیف را به کودکان خود یاد دهند. بطوری که اگر یک روز مادر حضور نداشته باشد اصلاً به یاد هم نخواهد آورد که باید تکالیفش را انجام دهد.
بنابراین والدین با نظارت مفیدی که بر انجام تکالیف دارند کم کم باید کودکان را مسئولیت پذیر بار آورند. بطوری که در صورت عدم حضور والدین نیز احساس مسئولیت برای انجام تکالیف را داشته باشند. این والدین در سالهای بعدی تحصیل کمتر با مشکل درس نخواندن کودکان خود مواجه می‌شوند. به عبارتی چون والدین نمی‌توانند در تمام دوران تحصیل در انجام تکالیف فرزندان خود نظارت مستقیم داشته باشند با افت تحصیلی آنها مواجه می‌شوند. در حالی که اگر این احساس مسئولیت را از دوران کودکی در کودک شکل داده باشند با مشکلاتی از این قبیل مواجه نخواهند شد.

 

 7-وقت و جای معین برای تکلیف مدرسه در نظر بگیرید
باز هم می گوییم از کودک همچون بزرگسال نمی توان انتظار داشت، این بار در چند مورد احتمالا من و شما بتوانیم برای مدتی در محلی که صدای تلویزیون یا ضبط می آیدکمی مطالعه کنیم اگر چه کار آسانی نیست، اما از کودک نمی توان انتظار داشت در جایی که دور و برش خوراکی و اسباب بازی و یا تلویزیون روشن هست یا هر وسیله ی مزاحم دیگری تکالیفش را انجام دهد.بنابراین نیاز به اتاقی هست که برای چند دقیقه هم که شده بتواند کارش را انجام دهد.
فراموش نشود کودکان در این سنین اگر فضای مناسب هم داشته باشند دست کم تخیل گسترده دارند و نمی توان جلو خیالپردازی آنها را گرفت.از این روست که آنها نیاز به توجه و نظارت والدینشان دارند.

۸- برنامه ریزی داشته باشید

با کمک فرزند خود یک برنامه منظم برای انجام تکالیف تهیه کنید. برنامه را در یک محل مناسب و در دید او نصب کنید. برای تشویق او به انجام تکالیف می‌توانید در مقابل هر روز که تکلیف آن را به موقع ، خوب و دقیق انجام داده یک علامت بزنید و در آخر هفته اگر توانسته باشد تکالیف خود را خوب انجام دهد و با توجه به تعداد ستاره‌ها جایزه‌ای به او بدهید.
بهتر است جایزه مورد نظر را در همان حین برنامه ریزی معین کنید و در آخر برنامه آن را یادداشت کنید و یا برای کودکان کوچکتر شکل آن را بکشید. به این ترتیب عملکرد کودک دائما در جلوی او قرار دارد و مسئولیت پذیری او نیز تقویت می‌شود. به تدریج می‌توانید تعداد ستاره‌ها را برای دریافت جایزه افزایش دهید. مثلا اگر در آغاز برنامه به ازای هر هفت ستاره می‌توانست جایزه را کسب کند در مراحل بعد به ازای هر
۱۴
ستاره می‌تواند به جایزه مورد نظر برسد.


-9 برنامه زندگی خود را تنظیم کنید

تنها تنظیم برنامه‌ای منظم برای انجام تکالیف فرزندان کافی نیست. برای زندگی خانواده خود نیز برنامه منظمی داشته باشید. حتی‌الامکان از برنامه‌های فوق برنامه و بدون برنامه‌ریزی قبلی خودداری کنید. مثل مهمانیها و تفریحهای بدون برنامه قبلی و... یا حداقل سعی کنید این برنامه‌ها مقارن با زمان انجام تکالیف فرزندان نباشد. اگرشما یکبار برنامه او را به خاطر برنامه‌های خود به هم بریزید، راه را برای بی‌نظمی او فراهم ساخته‌اید. در کارهای دیگر خود نیز با برنامه و مسئولیت پذیر باشد. تا الگوی مناسبی برای فرزندان خود باشید. فرزندان تعهد و مسئولیت پذیری را در خانواده و با مشاهده رفتار والدین یاد می‌گیرند.


-10تکلیف مدرسه کار کودک است نه والدین
گاها دیده شده برخی والدین بعد از این که از انجام تکلیف توسط کودک ناامید می شوند خود دست به کار شده و کار ناتمام فرزند را به گمان خود تمام نموده و در حق او به اصطلاح لطف میکنند غافل از این که این بزرگترین خیانتی است که در حق کودک بیچاره روا می دارند چرا که با این کار احساس مسولیت در قبال وظیفه محوله را از فرزند خود میگیرند و او را فردی وظیفه نشناس بار می آورند.

 پس یادتان باشد حتی اگر کودک اصلا تکالیفش را انجام ندهد شما از انجام آن خود داری نمائید! وظیفه والدین صرفا این است که امکانات لازم برای انجام این کار از سوی کودک را فراهم کنند. پس در کودک مسئولیت انجام تکلیف را از کودکی ایجاد کنید و هیچ وقت شما کار او را انجام ندهید.

 



 




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 


  • تعداد صفحات :20
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • ...  


Admin Logo
themebox Logo